بیهوشی در جراحی ارتوپدی

 

 

نکات کلیدی

 

1) سن بالا ، یک ریسک فاکتور مهم در پروگنوز ضعیف بعد از جراحی ارتوپدی است بیماران مسن که متحمل  جراحی ارتوپدی می شوند غالباً ناتوانیهای همراه داشته که باید در برنامه ی بیهوشی حوالی عمل مورد توجه قرار گیرد.

 

2) بیماران با آرتریت (استئوآرتریت ، روماتوئید آرتریت، اسپوندیلیت انکیلوزان یک سری مشکلات  اختصاصی دارند که باید  در
 برنامه ی بیهوشی مد نظر قرار گیرد.

 

3) در اکثر اعمال ارتوپدی ، بیهوشی ناحیه ای در مقایسه با بیهوشی عمومی عوارض حوالی  عمل را کاهش می دهد و ممکن است بی دردی بسیار بهتری نیز فراهم نماید.

 

4) سندرم آمبولی چربی، یک عارضه کاملاً شناخته شده ی ترومای ارتوپدی و تعویض مفاصل بزرگ می باشد. مداخلات اولیه و پایدار کردن  این بیماران ممکن است بطور قابل توجه ای مانع از ناتوانی این بیماران گردد.

 

5) جراحی های تصحیح کننده ی دفرمیتی های اسپینال (اسکولیوز، کیفوز، کیفواسکولیوز) از چالش های اصلی متخصصین بیهوشی می باشد. این بیماران در خطر از دست دادن میزان زیادی خون، عوارض ریوی، اختلالات عصبی وکاهش بینایی بعد از جراحی می باشند. ایجاد تغییر در اداره بیهوشی این بیماران ممکن است. باعث کاهش بروز بعضی از این عوارض گردد.