مایع درمانی۱

 

هدف ازمایع درمانی حوالی عمل ایجادمیزان کافی مایع غیرخوراکی جهت حفظ حجم کافی مایع داخل عروقی ,فشارپرشدگی بطن چپ,برونده قلبی, فشارخون سیستمیک ونهایتااکسیژنرسانی به بافت میباشد.علاوه برملاحظات جراحی (خونریزی ازدست رفتن ازراه تبخیر و فضای سوم)شرایط خاص وتغییراتی که طی دوره حوالی عمل رخ میدهندمیتوانندکنترل تعادل مایع رامساله سازکنند این مواردعبارتندازوضعیت حجم مایع قبل ازعمل, وضعیت بیماری زمینه ایی واثرداروهای بیهوشی برعملکردهای فیزیولوژیک طبیعی.همه این فاکتورهابهنگام طرح برنامه مناسب جهت کنترل مایع بیماران طی دوره حوالی عمل بایدمدنظرقرارگیرد.

کنترل مایع درمانی میتواندبرموربیدیتی ومورتالیتی حین وپس ازعمل اثربگذارد.تامین حجم کافی مایع داخل عروقی جهت پرفیوژن اعضای حیاتی الزامی است اگرچه ملاحظات کمی ازاهمیت اولیه برخوردارمیباشندظرفیت اکسیژن رسانی, انعقاد وتعادل الکترولیتها واسیدوبازهم اهمیت حیاتی دارند.