۵-  اختلال عملکرد قلبی ناشی از اوردوز در نوزادان و اطفال یک خطر قابل توجه است که دلایل متعددی دارد . این دلایل شامل نارسی میوکارد ، کاهش ذخایر کلسیم در میوکارد نوزاد و مختصات سیستم های تبخیری برای هالوتان و سووفلوران که توان متفاوتی از لحاظ خروج MAC دارند ، حدود 6MAC از هالوتان و تنها 2.5MAC از ایزوفلوران را می تواند تحویل ریه های نوزاد دهد . بنابراین ارست قلبی ناشی از عوامل بیهوشی تبخیری حاصل نوع طراحی و پرایزر و آسیب پذیری میوکارد نوزاد به دپرسیون قلبی ناشی از ماده بیهوشی است خصوصاًَ در زمان تبدیل تنفس خود به خودی به کنترله .

 

۶-   رمی فنتانیل در نوزادان یک مخدر منحصر به فرد است . بر خلاف تقریباً تمام داروهای مورد استفاده در نوزادان ،  نیمه عمر آن نسبت به بچه های بزرگتر ، کوتاهتر است . لذا توان القاء سریع و یا توقف فوری یک اثر تخدیری حتی راحت تر از بچه های بزرگتر در نوزادان قابل دسترسی است .

 توجه ویژه به برادیکاردی ناشی از مخدر و سختی دیواره قفسه صدری آشکارا از اهمیت بالایی برخوردار است . 

 

۷-   نوزادانی که پره ترم متولد شده اند و کمتر از 60 هفته پس از لقاح سن دارند ( postconceptual age ) بالقوه در معرض خطر آپنه پس از جراحی قرار دارند ، علی الخصوص وقتی که آنمیک باشند ( به طور مثال هموگلوبین <10gm/dl ) . چه سن تولد و چه سن پس از لقاح در زمان جراحی عوامل خطر غیر وابسته تلقی می شوند استفاده از بیهوشی موضعی در این بچه ها ممکن است از میزان بروز آپنه پس از بیهوشی بکاهد اما این خطر را منتفی             نمی سازد . آپنه پس از جراحی با تمام عوامل استنشاقی از جمله دسفلوران و سووفلوران دیده می شود .

 

۸-   تنظیم دما در نوزادان و اطفال موضوعی است با اهمیت . بدلیل بزرگ بودن کسر سطح بدن به وزن ، نوزادان مستعد هیوترمی حین جراحی می باشند . تلاش برای گرم نگه داشتن اتاق عمل ، استفاده از ادوات گرم کننده مثل پتوهای با هوای گرم ، استفاده از محلول های ضد عفونی گرم توسط جراح و انتقال بیمار با وسیله ای گرم و مناسب ، مثل پوشاندن بیمار حین انتقال همگی از هیپوترمی خطرناک پیشگیری می کنند .

مهیا ساختن یک بیهوشی بی خطر و سالم برای یک طفل به درک شفاف فیزیولوژیک ، فارماکولوژیک و اختلافات سایکولوژیک بین بچه ها و بالغین نیاز دارد .

توجه خاصی باید به نوزادان پره ترم و نوزادانی که اختلالات مادرزادی دارند بشود .